by Γράφει: Ο Σχης (εα) Δημήτριος Κωνσταντινίδης*
Πώς οι Έλληνες Πολιτικοί δημιουργούν κουλτούρα φυγοπονίας
Η Πελοπόννησος είναι μια από τις μεγαλύτερες χερσονήσους της Ελλάδας, με έκταση περίπου 21.500 τ.χλμ. Το Ισραήλ, με έκταση γύρω στα 22.000 τ.χλμ. (χωρίς τα κατεχόμενα εδάφη), είναι ελαφρώς μεγαλύτερο από την Πελοπόννησο. Ο πληθυσμός του Ισραήλ είναι περίπου 9400000, όσο δηλαδή ο πληθυσμός της Ελλάδας.
Το ΑΕΠ του Ισραήλ ανέρχεται στα 540 Δις δολάρια ενώ της Ελλάδας στα 257 Δις δολάρια. Το Ισραήλ δαπανάει το 8% του ΑΕΠ του για την άμυνα και η Ελλάδα το 2.9% του ΑΕΠ. Σε απόλυτους αριθμούς (δηλαδή αυτό που έχει πραγματική σημασία) το Ισραήλ δαπανά 43,2 δις δολάρια ενώ η Ελλάδα δαπανά μόλις 7,45 δις δολάρια.
Πώς λοιπόν το Ισραήλ καταφέρνει να το σέβονται και να το φοβούνται όλοι; Γιατί, το Ισραήλ τα έχει καταφέρει τόσο καλά να επιβιώσει ανάμεσα σε τόσους εχθρούς και η Ελλάδα δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα συμφέροντα της και την Εθνική της Κυριαρχία;
Η απάντηση βρίσκεται σε μία και μοναδική φωτογραφία που αποκαλύπτει την φυγόπονη νοοτροπία του μέσου νέο Έλληνα. Αριστερά ο Αλέξης Τσίπρας. στη μέση ο Κυριάκος Μητσοτάκης και δεξιά ο Μπενιαμίν Νετανιάχου. Δεν είναι απλώς τρεις πολιτικοί στο ίδιο κάδρο. Είναι τρεις διαφορετικές αντιλήψεις για το τι σημαίνει κράτος, ευθύνη και πατρίδα.
Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης η θητεία θεωρείται αγγαρεία και χάσιμο χρόνου. Όχι μόνο από τους απλούς πολίτες αλλά και από τους πολιτικούς ηγέτες οι οποίοι δίνουν το κακό παράδειγμα. Ακόμα και ένας οπλίτης που κατετάγη σήμερα τον πρωί, μπορεί να μας πει ότι η θητεία είναι ευκολότερη στο Ναυτικό και την Αεροπορία. Όλοι οι Έλληνες θα ήθελαν να υπηρετήσουν στο Ναυτικό και την Αεροπορία, αλλά επειδή οι θέσεις είναι πολύ περιορισμένες, βάζουν πολιτικό μέσον για να καταταγούν εκεί. Έτσι δεν αποτελεί έκπληξη ότι οι πολιτικοί ή δεν υπηρετούν καθόλου ή , για τα μάτια του κόσμου, κατατάσσονται στο Ναυτικό και την Αεροπορία.
Δεν είναι μόνο ότι το Ναυτικό και η Αεροπορία δεν έχουν μεταθέσεις σε ακριτικές περιοχές. Είναι και ότι οι απλοί οπλίτες δεν έχουν κάποιο δύσκολο έργο να κάνουν. Και σε καθημερινή σχεδόν βάση το βράδυ είναι στο σπίτι τους. Έτσι ενώ ο νόμος προβλέπει για όλους υποχρεωτική θητεία, στην πράξη υπηρετούν θητεία αυτοί που δεν έχουν πολιτικές γνωριμίες. Όταν λοιπόν οι πολιτικοί φυγοπονούν και προσφέρουν τα ελάχιστα στην Πατρίδα ενώ απολαμβάνουν τα μέγιστα, πώς να εμπνεύσουν τον λαό και πώς να πουν στον απλό πολίτη ότι πρέπει να κάνει θυσίες για την Πατρίδα;
Και σαφώς δεν είναι μόνο οι πολιτικοί που φαίνονται στη φωτογραφία. Όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν ότι ο Άκης Τσοχατζόπουλος δεν υπηρέτησε καθόλου θητεία, παρόλα αυτά θεωρήθηκε ικανός να αναλάβει τα καθήκοντα του Υπουργού Εθνικής Αμύνης. Ότι ο δήθεν εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1940 δήλωσε βαρήκοος για να αποφύγει τον πόλεμο και παρόλα αυτά τον ονομάσαμε Εθνάρχη.
Όλοι θυμούνται ότι ο Στέφανος Κασσελάκης απέφυγε την θητεία και όταν αποφάσισε να πολιτευτεί πήγε για 20 ημέρες στο κέντρο εκπαίδευσης πυροβολικού, για να πει ότι έκανε την υποχρέωση του προς την πατρίδα. Καλύτερα όμως να μην πήγαινε καθόλου, γιατί σε 20 ημέρες ούτε πως δένει τα άρβυλα του, δεν έμαθε. Επιπλέον η νοοτροπία του βγήκα από την υποχρέωση επειδή πήγα για 20 ημέρες σε ένα στρατόπεδο αποδεικνύει την γενικότερη κουλτούρα της φυγοπονίας.
Από την άλλη πλευρά ο Νετανίαχου υπηρέτησε πλήρη θητεία στις Δυνάμεις Καταδρομών πήρε μέρος στην μάχη του Yom Kippur το 1973, τιμήθηκε με το μετάλλιο της εξαιρετικής επιχειρησιακή διοίκησης. Μετά τον πόλεμο του Yom Kippur προήχθη στον βαθμό του Λοχαγού. Όταν ένας άνθρωπος έχει ψηθεί στον φούρνο του πολέμου και έχει κινδυνέψει ο ίδιος για την πατρίδα του, μπορεί να κοιτάξει τους άλλους συμπολίτες του στα μάτια και να του πει “Κάντε το και εσείς τώρα”. Όταν όμως ο ίδιος δεν έχει υπηρετήσει ούτε καν μια απλή θητεία στα Ελληνικά σύνορα, όταν δεν γνωρίζει που είναι το χωριό Καναδάς, τί να πει;
Ήταν πάντα έτσι οι Έλληνες;
Όχι βέβαια. Οι αρχαίοι Έλληνες πρέσβευαν το πολίτης οπλίτης. Οι δύο αυτές λέξεις είναι τόσο ίδιες που η μία είναι απλός αναγραμματισμός της άλλης. Άλλαξε το πρώτο με το δεύτερο γράμμα της λέξης πολίτης και παίρνεις αμέσως την λέξη οπλίτης. Με δεδομένο ότι οι αρχαίοι έδιναν μεγάλη σημασία στις λέξεις καταλαβαίνουμε ότι δεν μπορούσε κανένας να είναι μόνο πολίτης. Ότι δηλαδή για να είσαι πολίτης έπρεπε να είσαι πρώτα οπλίτης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο Σωκράτης δεν βγήκε ποτέ εκτός Αθηνών, παρά μόνο όταν σαν οπλίτης έλαβε μέρος σε τρεις μάχες κατά την διάρκεια του πελοποννησιακού πολέμου. Και οι νεότεροι όμως Έλληνες φάνηκαν αντάξιοι των προγόνων τους. Η απελευθέρωση των Ιωαννίνων έγινε από τον Διάδοχο Κωνσταντίνο.
Ο Διάδοχος Κωνσταντίνος αποφοίτησε από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1886 με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού Πεζικού. Φοίτησε επίσης στην Στρατιωτική Ακαδημία Πολέμου της Πρωσίας ενώ απέκτησε την πρώτη του πολεμική εμπειρία στον ατυχή πόλεμο του 1897 σε ηλικία 29 ετών. Πήρε μέρος στον Α’ και Β’ Βαλκανικούς πολέμους.
Από την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων αποφοίτησαν πολλοί Βασιλιάδες και επώνυμοι πολιτικοί μεταξύ των οποίων ο Βασιλιάς Γεώργιος ο Β’, Αλέξανδρος ο Α’, Παύλος ο Α’, Πρίγκιπας Ανδρέας, Πρίγκιπας Νικόλαος, ο Πάνος Κολοκοτρώνης γιος του γέρου του Μοριά, ο Σοφοκλής Βενιζέλος γιος του Ελευθέριου Βενιζέλου και πολλοί άλλοι. Γιατί όμως οι σημερινοί πολιτικοί δεν στέλνουν τα δικά τους παιδιά στις Ένοπλες Δυνάμεις;
Πώς φτάσαμε από το ή ταν ή επι τάς και την μεγάλη ιδέα στην φυγοπονία και την αποφυγή με κάθε τρόπο της θητείας; Και γιατί ενώ εμείς δεν κάνουμε τίποτα απαιτούμε από τους άλλους να μας προστατεύσουν και να μας υποστηρίξουν; Γιατί το Ισραήλ κατάφερε να το φοβούνται όλοι;
Κάποιοι όπως ο πρώην ΑΓΕΕΘΑ Μιχαήλ Κωσταράκος υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ τα καταφέρνει διότι έχει μεγαλύτερη θητεία και διότι δαπανά περισσότερα χρήματα για την άμυνα του. Διαφωνώ κάθετα. Δεν αντελήφθη ο κύριος Κωσταράκος ότι η μεγαλύτερη θητεία και τα περισσότερα χρήματα είναι το αποτέλεσμα μακροχρόνιας προσπάθειας του υπουργείου παιδείας, δηλαδή ότι είναι η αιτία και όχι το αποτέλεσμα ή το αιτιατό.
Το Ισραήλ δαπανάει περισσότερα χρήματα για την άμυνα όχι μόνο γιατί έχει μεγαλύτερο ΑΕΠ από την Ελλάδα αλλά γιατί όλοι οι πολίτες του αντιλαμβάνονται την αναγκαιότητα της Εθνικής Άμυνας, ενώ στην Ελλάδα δεν το αντιλαμβανόμαστε. Γιατί όμως έχει μεγαλύτερο ΑΕΠ; Γιατί οι ισραηλινοί πολιτικοί όλα αυτά τα χρόνια φρόντισαν να έχουν καλύτερη παιδεία και καλύτερα πανεπιστήμια. Πώς όμως συνδέεται η γνώση με το ΑΕΠ;
Οι Hanushek και Woessmann βρίσκουν ότι μία αύξηση κατά μία τυπική απόκλιση στις γνωστικές επιδόσεις (εξετάσεις PISA) συνδέεται με περίπου 2 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερη μέση ετήσια αύξηση του κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μακροχρόνιο ορίζοντα. Επιπλέον τα σχολεία είναι αυτά που διδάσκουν στους νέους του Ισραήλ να αγαπούν την πατρίδα τους και να είναι υπερήφανοι για αυτήν.
Γιατί όμως εμείς δεν είμαστε Ισραήλ;
Η Ελλάδα δεν είναι Ισραήλ γιατί οι Έλληνες ξεχάσαμε ποιοι είμαστε. Σταματήσαμε να είμαστε υπερήφανοι που είμαστε Έλληνες. Σταματήσαμε να λέμε ΟΧΙ. Τα σχολεία δεν διδάσκουν στα νέα παιδιά την ιστορία μας. Αν ρωτήσουμε έναν νέο ποιος ήταν ο Παύλος Μελλάς δεν θα πάρουμε απάντηση. Αν τον ρωτήσουμε ποιος είναι ο ατεντοκούμπο θα μας απαντήσει με κάθε λεπτομέρεια. Αν δε ρωτήσουμε τον ίδιο άνθρωπο για τον Μίκη Ζέζα θα νομίσει ότι είναι κάποιος αλλοδαπός ροκ τραγουδιστής.
Η κοινωνία μας σταμάτησε να εκτιμά τον στρατιώτη και άρχισε να τον υποτιμά και να του φέρεται άσχημα. Το 1989 όταν υπηρετούσα σε Μονάδα της Αλεξανδρούπολης, απαγορευόταν η είσοδος Στρατιωτών στα καφέ της πόλης. Με αποτέλεσμα οι Στρατιώτες να ντρέπονται να φοράνε την στολή και έτσι σταδιακά φτάσαμε στην κατάργηση της στολής εξόδου. Με απλά λόγια σταμάτησαν να είναι υπερήφανοι που είναι οπλίτες. Το ίδιο το ΓΕΕΘΑ υποτίμησε τον στρατιώτη και σταδιακά του αφέρεσε όλα τα προνόμια όπως δίπλωμα οδήγησης οχημάτων.
Επιπλέον τα σχολεία (εξετάσεις PISA) και τα πανεπιστήμια μας βρίσκονται στις χειρότερες θέσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Δοκιμάστε να κάνετε αίτηση στον ΟΗΕ και θα διαπιστώσετε με λύπη ότι το ΠΑΜΑΚ δεν υπάρχει καν στην λίστα των αναγνωρισμένων Πανεπιστημίων.
Τέλος όταν οι πολίτες βλέπουν τους πολιτικούς να αποφεύγουν την θητεία τότε γιατί οι πολίτες να υπηρετήσουν;
Δεν μπορούμε να γίνουμε Ισραήλ αύριο το πρωί. Εάν όμως προσπαθήσουμε τότε σίγουρα μπορούμε και να το ξεπεράσουμε.
Κύριοι πολιτικοί η ηγεσία είναι παράδειγμα. Είναι έμπνευση. Αν δεν μπορείτε να δώσετε το παράδειγμα, δεν αξίζει να έχετε αυτή την θέση. Αν δεν μπορείτε να είσαστε Νετανιάχου παραιτηθείτε και αφήστε κάποιον άλλον που μπορεί. Και αυτό γιατί κριτές θα μας δικάσουν οι αγέννητοι και οι νεκροί.
