by Γράφει: Ο Απόστολος Βρατσιώτης*
Αυτός είμαι…
Είμαι αυτός που στα 18 επέλεξα και εισήχθην σε μία από τις Στρατιωτικές Σχολές.
Είμαι αυτός που τελείωσα τις Σπουδές μου στο προβλεπόμενο χρονικό διάστημα των 4 ετών.
Είμαι αυτός που βγαίνοντας από την Σχολή έλαβα πρώτο μισθό 800 € μεικτά.
Είμαι αυτός που ανέλαβα να προσέχω Στρατιώτες παιδιά στην ίδια ηλικία με εμένα και μεγαλύτερους ακόμη και όπως μου τους χρέωσαν έτσι τους παρέδωσα χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.
Είμαι αυτός που σε ηλικία 22 ετών έριχνα με πυροβόλο, έκανα πτώση με αλεξίπτωτο, έκανα κατάδυση, οδηγούσα άρμα, ελικόπτερο, φρεγάτα, τζετ και ήμουν υπεύθυνος και για άλλους εκτός από εμένα.
Είμαι αυτός που κάθε 2-3-4-5-6 χρόνια όπου Γης και Πατρίς.
Είμαι αυτός που ΠΟΤΕ δέν ζήτησε αύξηση.
Είμαι αυτός που ΠΟΤΕ δέν σταμάτησε να δουλεύει.
Είμαι αυτός που όταν βγεί σε πρόωρη σύνταξη, μπάς και προλάβω να ζήσω μερικά φυσιολογικά χρόνια πρίν πεθάνω από καρκίνο, καρδιά, ή ότι άλλο έχει δημιουργηθεί μετά από χρόνια επαφής με τοξικά υλικά κλπ., με κατηγορείς για αυτή την Νόμιμη ενέργειά μου.
Είμαι αυτός που ήμουνα μόνος μου σε μιά βραχονησίδα με μόνη Ασπίδα την Πατρίδα, αλλά και πάλι με έβριζες.
Είμαι αυτός που όταν Εσύ ως Πολίτης έκανες πίσω γιατί δέν είχες το θάρρος, πάλι εμένα έβριζες και πάλι σε εμένα έριξες το φταιξιμο, γιατί εγώ δέν μπορούσα να μιλήσω καθώς δέν ήμουν “πολιτικός”.
Είμαι αυτός που τραβάει 8G και διαλύει μέση και αυχένα, που πέφτει από τα 1.200 πόδια και μετά από 800 άλματα δέν έχει γόνατα, που ανεβαίνει στα 12.000 πόδια για να επισκευάσει το πεπαλαιωμένο ελικόπτερο που του έχουν ζητήσει να πετάει, που έχει χάσει την ακοή του μετά από 500 βολές στο Άρμα, που καταδύεται σε ένα κομμάτι σιδερό στα 800 πόδια, που ταξιδεύει με φουρτούνα σε ολο το Αιγαίο.
Είμαι αυτός που δέν λαμβάνει υπερωρίες.
Είμαι αυτός που κατηγορείς για μισθοφόρο επειδή ζητάω να ΜΗΝ μου κόψουν από το μισθό και με κοροϊδεύεις ότι κάνω λειτούργημα αλλά με αντιμετωπίζεις σαν δημόσιο υπάλληλο για την ασφάλιση μου.
Είμαι αυτός που πλήρωνε τόσα χρόνια εισφορές για να του πουν ότι το ταμείο του δέν έχει λεφτά.
Είμαι αυτός που δέν έχει ωράριο.
Είμαι αυτός που με βρίζεις και αποκαλείς “καραβανά”, που μου χρεώνεις ακόμα και την Χούντα μετά από 50 χρόνια, που δέν με θέλεις αλλά θα είμαι εκεί όταν με χρειαστείς, σε αεροδιακομιδή, σε φωτιά, σε θεομηνία ή ακόμη και σε πόλεμο.
Είμαι αυτός που μου ζητάς να εργαστώ 40 χρόνια σε μια “δουλειά” που δέν υπάρχει όμοιιά της.
Είμαι αυτός που πάντα “έκοβες” χωρίς κάν να με ρωτήσεις.
Είμαι αυτός που έχω σκοτωθεί εν ώρα υπηρεσίας κυνηγώντας τον απέναντι “φίλο” προσπαθώντας να εφαρμόσω αυτά που Εσύ με έχεις διατάξει αλλά, Εσύ δέν τα εφαρμόζεις.
Είμαι αυτός που εδώ και χρόνια Εσύ με κοσμείς με διάφορα επίθετα όπως, “καραβάνας”, “βολεψάκιας”, “κηφήνας” κλπ. αλλά, εγώ δέν έχω δικαίωμα κάν να σου απαντώ.
Είμαι αυτός που όταν κάνει λάθος δέν διορθώνεται αλλά σκοτώνεται κόσμος, επομένως δέν έχω περιθώρια για λάθη.
Είμαι αυτός που στην “πλάτη” του ξοδεύονται δις για εξοπλισμούς αλλά, εγώ δουλεύω σε άθλιες συνθήκες και με απαρχαιωμένο εξοπλισμό.
Είμαι αυτός που πασχίζει τα παιδιά του και η γυναίκα του να έχουν φυσιολογική ζωή με κάθε τρεις και λίγο συνεχών μετακινήσεων.
Είμαι αυτός που φέρει το Εθνόσημο στο Μέτωπο και την Ελληνική Σημαία με Υπερηφάνια στο μπράτσο και να την Υψώνει σε μέρη μακρινά για να μπορείς Εσύ να πηγαίνεις για μπάνιο και διακοπές, αλλά Εσύ μπορείς να βάζεις φωτιά και να ποδοπατάς ακόμη την Ελληνική Σημαία.
Είμαι αυτός που εσύ πληρώνεις και γι’ αυτό σου δίνω τα καλύτερα μου χρόνια και την Ζωή μου ακόμα.
Είμαι Μάνα, Πατέρας, Γιος, Αδερφός σου.
Αυτός είμαι.
ΟΥ ΚΑΤΑΙΣΧΥΝΩ ΟΠΛΑ ΤΑ ΙΕΡΑ.
Ό,τι και αν λες Εσύ.
*Head of Hellenic Hospitality
