Πηγή: https://www.jns.org
Γράφει: Ο Habtom Ghebrezghiabher*
Με στρατιωτική παρουσία στη Σομαλία, τη Συρία, τη Λιβύη και το Σουδάν, η νεο-οθωμανική Τουρκία τοποθετείται κατά τρόπο που να κυριαρχήσει στον διάδρομο της Ερυθράς Θάλασσας και στη Μεσόγειο.
Η παροχή του μαχητικού F‑35 στην Τουρκία δεν αποτελεί μόνο βαθιά προδοσία προς το Ισραήλ — τον ισχυρότερο δημοκρατικό σύμμαχο της Αμερικής στη Μέση Ανατολή — και προς τους αυτόχθονες λαούς της Μέσης Ανατολής, της Ερυθράς Θάλασσας και του Κέρατος της Αφρικής· αποτελεί επίσης προδοσία των ιδανικών της ελευθερίας και της αντίστασης στην τυραννία πάνω στα οποία ιδρύθηκε η Αμερικανική Δημοκρατία.
Ως Ερυθραίος και μέλος του έθνους των Τιγκρίνια — ενός αρχαίου ιουδαιοχριστιανικού πολιτισμού με μοναδική, μη φυλετική κοινωνική δομή στην Ερυθρά Θάλασσα — βλέπω αυτή την εξέλιξη με βαθιά ιστορική διαύγεια.
Τον 6ο αιώνα, οι πρόγονοί μας πολέμησαν στο πλευρό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας για να διασφαλίσουν τις εμπορικές οδούς της Ερυθράς Θάλασσας στη Νότια Αραβία (σημερινή Υεμένη και Σαουδική Αραβία) και για να αποκρούσουν την περσική επέκταση.
Αργότερα, τον 16ο αιώνα, σταθήκαμε απέναντι στην εισβολή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μαζί με συμμάχους όπως η Πορτογαλία. Έχοντας βιώσει αυτούς τους αγώνες, γνωρίζω τι σημαίνει όταν επεκτατικές δυνάμεις όπως το Ιράν και η Τουρκία επιδιώκουν να αναβιώσουν τις αρχαίες περσικές και οθωμανικές αυτοκρατορίες τους.
Μεγαλώνοντας σε μια κοινωνία Τιγκρίνια σημαδεμένη από οθωμανικές θηριωδίες, αντιμετωπίζω με βαθύ σκεπτικισμό μια Τουρκία οπλισμένη με F‑35 υπό έναν ισλαμιστή ηγέτη με αυτοκρατορικές φιλοδοξίες. Οι Οθωμανοί ιστορικά εξόπλισαν και ανέπτυξαν δυνάμεις από την περιοχή που σήμερα βρίσκεται η Σομαλία για να διεξαγάγουν στρατιωτικές εκστρατείες.
Ο Αχμέτ Ιμπραήμ αλ‑Γκάζι, γνωστός τοπικά ως «Αχμέτ Γκράν» («Αχμέτ ο Αριστερόχειρας»), ηγήθηκε της εισβολής υπό τη σημαία του Σουλτανάτου του Αντάλ, εξοπλισμένος με οθωμανικά μουσκέτα και υποστηριζόμενος από Τούρκους πολεμιστές. Οι δυνάμεις του λειτουργούσαν με τρόπο που θυμίζει σύγχρονες τζιχαντιστικές οργανώσεις όπως το ISIS και η Αλ‑Κάιντα — οργανώσεις που έχουν διαπράξει μαζική βία και εγκλήματα κατά αμάχων.
Υπό την ηγεσία του Bahri Negassi Isaac, το έθνος των Τιγκρίνια πολέμησε γενναία, αλλά καταβλήθηκε από την οθωμανική πυρίτιδα. Το 1529, ο Negassi ζήτησε στρατιωτική βοήθεια από την Πορτογαλία. Η Λισαβόνα ανταποκρίθηκε στέλνοντας 400 μουσκετοφόρους υπό τον Cristóvão da Gama, γιο του θρυλικού εξερευνητή Vasco da Gama. Μαζί, νίκησαν τις οθωμανικά υποστηριζόμενες δυνάμεις σε τέσσερις μεγάλες μάχες.
Ωστόσο, οι Οθωμανοί τελικά κατέλαβαν την ακτογραμμή μας, αποκόπτοντας τους Τιγκρίνια από τους παραδοσιακούς συμμάχους τους στην Πορτογαλία, το Βυζάντιο και την Ινδία. Αυτό καταδίκασε το έθνος μας σε αιώνες οικονομικής παρακμής, στασιμότητας και στρατηγικής απομόνωσης — σημάδια που παραμένουν μέχρι σήμερα.
Για περισσότερους από τρεις αιώνες, οι οθωμανικές δυνάμεις έλεγχαν τις παράκτιες περιοχές μας, καταστρέφοντας εκκλησίες και ιερά κείμενα, γκρεμίζοντας χώρους λατρείας, υποδουλώνοντας τον λαό μας και ασκώντας εκτεταμένη βία. Χιλιάδες άνδρες Τιγκρίνια σκοτώθηκαν.
Σε μια εξαιρετική πράξη αντίστασης, οι γυναίκες Τιγκρίνια χάραξαν χριστιανικά σύμβολα στα μέτωπά τους για να αντισταθούν στους εξαναγκαστικούς γάμους και να διαφυλάξουν την ταυτότητά τους, γνωρίζοντας ότι μια τέτοια αντίσταση μπορούσε να επιφέρει σκληρή τιμωρία. Πολλές πλήρωσαν το ύψιστο τίμημα. Η πλήρης έκταση αυτού του ιστορικού τραύματος παραμένει σε μεγάλο βαθμό διεθνώς αναγνωρισμένη μόνο επιφανειακά.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία λειτουργούσε ως ισλαμικό χαλιφάτο, συγχωνεύοντας την πολιτική και τη θρησκευτική εξουσία. Αυτή η σύντηξη αυτοκρατορικής φιλοδοξίας με ισλαμιστική ιδεολογία είχε ως αποτέλεσμα τον διωγμό, τον εκτοπισμό και την καταστροφή αυτόχθονων μειονοτήτων. Μία από τις πιο σκοτεινές κληρονομιές της οθωμανικής κυριαρχίας στην Ερυθραία ήταν η μαζική υποδούλωση του λαού των Τιγκρίνια. Η περιοχή Μασάουα‑Χιργκό στην ακτή της Ερυθράς Θάλασσας έγινε κέντρο του δουλεμπορίου.
Ο Πορτογάλος παρατηρητής Bernardo Pereira κατέγραψε πώς πλοία που μετέφεραν αιχμαλωτισμένους σκλάβους Τιγκρίνια αναχωρούσαν από τη Ζεϊλά με προορισμό τη Μέκκα. Άνδρες, γυναίκες και παιδιά πωλούνταν και μεταφέρονταν στην Τουρκία, την Αραβία, την Ινδία, το Κάιρο και την Κωνσταντινούπολη, με πολλούς να εξαναγκάζονται να απαρνηθούν την πίστη τους υπό την απειλή θανάτου.
Πιστεύεται ευρέως ότι ο Abraha — αργότερα μετονομασμένος σε Ιμπραήμ, ο προπάππους του Ρώσου ποιητή Αλεξάντρ Πούσκιν — απήχθη ως παιδί από αυτή την ερυθραϊκή παράκτια περιοχή και πουλήθηκε στην οθωμανική δουλεία.
Η Τουρκία υπό τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, θεμελιωμένη στον πολιτικό ισλαμισμό και ευθυγραμμισμένη με κινήσεις επηρεασμένες από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, αναβιώνει μια νεοοθωμανική ατζέντα.
Η Άγκυρα επεκτείνει την επιρροή της μέσω στρατιωτικών βάσεων και παρεμβάσεων σε Συρία, Ιράκ, Σομαλία, Σουδάν και Λιβύη. Η Τουρκία φιλοξενεί σήμερα στοιχεία της ερυθραϊκής ισλαμιστικής αντιπολίτευσης που συνδέεται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, παρέχοντας καταφύγιο και προετοιμάζοντας ισλαμιστικά δίκτυα για μια αναπόφευκτη πολιτική μετάβαση στην Ερυθραία.
Με την παροχή μαχητικών F‑35, οι Ηνωμένες Πολιτείες κινδυνεύουν να ενισχύσουν μια επεκτατική ατζέντα που απειλεί τους εναπομείναντες αρχαίους πολιτισμούς της περιοχής, συμπεριλαμβανομένου του δικού μου, του έθνους των Τιγκρίνια.
Η νεο-οθωμανική Τουρκία απειλεί συμμαχικές χώρες
Οι επανειλημμένες απειλές του Ερντογάν να εξαλείψει το Ισραήλ και οι προειδοποιήσεις του προς συμμάχους όπως η Ελλάδα αποτελούν την απαρχή μιας ευρύτερης προσπάθειας εγκαθίδρυσης τουρκικής περιφερειακής ηγεμονίας.
Το Ισραήλ είναι ο πρωταρχικός στόχος όχι επειδή είναι αδύναμο, αλλά επειδή αποτελεί το ισχυρότερο εμπόδιο σε αυτές τις φιλοδοξίες — ένα έθνος στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης της δικής του ελευθερίας και της ελευθερίας άλλων αυτόχθονων λαών σε ολόκληρη την περιοχή.
Κατά την επίσκεψή του στην Τουρκία, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ισχυρίστηκε ότι ο Ερντογάν τού είπε πως η Τουρκία θα είχε συνταχθεί με το Ιράν εναντίον του Ισραήλ, αν δεν υπήρχε η προσωπική τους φιλία. Είτε πρόκειται για καύχηση είτε για προειδοποίηση, η συνέπεια είναι εξαιρετική: Ένας ηγέτης του ΝΑΤΟ ήταν έτοιμος να ευθυγραμμιστεί με το Ιράν, τον κύριο περιφερειακό αντίπαλο της Αμερικής. Αυτό συνιστά μορφή εξαναγκαστικής διπλωματίας — αξιοποίηση στρατηγικής αβεβαιότητας για άσκηση πίεσης στην Ουάσιγκτον.
Το μήνυμα είναι σαφές: «Δώστε μας τα F‑35, αλλιώς θα δημιουργήσουμε συμμαχίες που υπονομεύουν τα στρατηγικά σας συμφέροντα».
Το F‑35 δεν εκσυγχρονίζει απλώς την τουρκική αεροπορία· ενισχύει δραματικά τις νεοοθωμανικές φιλοδοξίες της Άγκυρας. Συνδυάζοντας stealth, προηγμένους αισθητήρες και δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου, το F‑35 θα έδινε στον Ερντογάν και την κυβέρνησή του ένα άνευ προηγουμένου εργαλείο προβολής ισχύος.
Επιβιώσαμε επειδή η Ρώμη στάθηκε στο πλευρό μας. Επιβιώσαμε επειδή η Πορτογαλία στάθηκε στο πλευρό μας. Αν η Αμερική εξοπλίσει τον κληρονόμο της αυτοκρατορίας που καταδίωξε τον λαό μας, η ιστορία θα θυμάται όχι μόνο τις φιλοδοξίες της Τουρκίας αλλά και την απόφαση της Ουάσιγκτον να τις καταστήσει εφικτές.
Τίποτα δεν δικαιολογεί την παράδοση της πιο ευαίσθητης αμερικανικής στρατιωτικής τεχνολογίας πέμπτης γενιάς σε ένα ολοένα και πιο αυταρχικό, επεκτατικό ισλαμιστικό καθεστώς. Ούτε η στρατηγική θέση της Τουρκίας, ούτε ο ρόλος της στην αντιμετώπιση της Ρωσίας, ούτε η παρουσία της βάσης του Ιντσιρλίκ δικαιολογούν τη μεταφορά του πιο προηγμένου αμερικανικού μαχητικού σε ένα καθεστώς του οποίου οι φιλοδοξίες απειλούν την Αμερική, τους συμμάχους της και τους αυτόχθονες λαούς της Μέσης Ανατολής, της Ερυθράς Θάλασσας και του Κέρατος της Αφρικής.
Το εβραϊκό κράτος δεν είναι ο τελικός στόχος του Ερντογάν. Με στρατιωτικά αποτυπώματα σε Σομαλία, Συρία, Λιβύη και Σουδάν, η Άγκυρα τοποθετείται για να κυριαρχήσει στον διάδρομο της Ερυθράς Θάλασσας και στη Μεσόγειο.
Η Ουάσιγκτον πρέπει να αναγνωρίσει αυτές τις νεοοθωμανικές φιλοδοξίες και να ενισχύσει την υποστήριξή της προς το Ισραήλ. Ο εξοπλισμός της Τουρκίας με F‑35 δεν είναι απλώς στρατηγικό λάθος. Είναι προδοσία των αμερικανικών ιδανικών της ελευθερίας και της αντίστασης στην τυραννία.
*Ο Δρ. Habtom Ghebrezghiabher, από το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, είναι ειδικός στις γεωπολιτικές δυναμικές και τα ζητήματα ασφάλειας στο Κέρας της Αφρικής και την περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας.
