by Γράφει: Ο Απόστολος Βρατσιώτης*
Ο Αξιωματικός παρέχει εχέγγυα Αξίας, Ιδεολογίας, Ήθους, Δυναμισμού τα οποία στερείται ο “πολιτικός”.
Για να φθάσει ένα Άτομο να γίνει Στρατηγός επέρασε μιά Ζωή δοκιμασιών, Εξετάσεων και Αποδείξεως Αρετών.
Σε Ηλικία 18 ετών έδωσε Εξετάσεις, Ιατρικές, Αθλητικές, Γραπτές και Επιτυχών εισήλθε στο Αρχαιότερο και Ιεραρχικά Ανώτερο Ίδρυμα του Κράτους, την Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.
Στην Σ.Σ.Ε. παραμένει περιορισμένος στον χώρο της για 4 έτη και εκπαιδεύεται Θεωρητικώς και Πρακτικώς στο Ανώτερο Επίπεδο.
Δοκιμάζεται Ψυχικώς και Σωματικώς με ασκήσεις, με εξετάσεις βάσει εντόνου προγράμματος και κατόπιν Επιτυχούς Τετραετούς Δοκιμασίας, αποφοιτά και λαμβάνει τον Βαθμό του Ανθυπολοχαγού, “Ύψιστο Αξίωμα”.
Ο Αξιωματικός προετοιμάζεται να προσφέρει Υψηλού Επιπέδου Υπηρεσίες, να Πολεμήσει και να Θυσιασθεί για την Πατρίδα.
Λαμβάνει επιπρόσθετη Εκπαίδευση στις Σχολές του Όπλου ή Σώματος για αρκετούς μήνες και τοποθετείται σε Μάχιμη Στρατιωτική Μονάδα.
Αναλαμβάνει την Διοίκηση Ανδρών, πάλι δίδει εξετάσεις, πάλι κρίνεται από Ανωτέρους του και Άξια προάγεται στους Βαθμούς του Υπολοχαγού, Λοχαγού κλπ., επαναλαμβάνονται τα ίδια, δηλαδή φοίτηση σε Ανώτερες Σχολές και Εκπαίδευση, Εξετάσεις, Κρίσεις, Ψυχική και Σωματική Εκπαίδευση κλπ. και φθάνει επαξίως στον Βαθμό του Στρατηγού.
Πέραν όλων των ανωτέρω, ο Αξιωματικός υποχρεούται να διάγει Ανεπίληπτον Ιδιωτικόν Βίον.
Ουδείς Αξιωματικός δύναται να παρουσιασθεί στην Μονάδα του ατημέλητος, μεθυσμένος, βαριεστημένος κλπ.
Ο Αξιωματικός δέν έχει ωράριο, ούτε μπορεί να απουσιάζει αυτοβούλως από την Υπηρεσία του.
Είναι χαμηλόμισθος και δεν έχει το ελάχιστο προνόμιο.
Στην Σταδιοδρομία του Αξιωματικού ΔΕΝ συμβάλλει το Χρήμα.
Κάλλιστα ένας πτωχός αναδεικνύεται Ηγήτωρ Στρατηγός επειδή το ΑΞΙΖΕΙ.
Αντιθέτως, οι “πολιτικοί” δέν δίδουν κάπου εξετάσεις, ουδείς τους κρίνει, ουδείς ελέγχει άν διαθέτουν προσόντα, πουθενά δέν λογοδοτούν για τις πράξεις τους διότι δέν έχουν ανωτέρους των, ουδείς τους εξαναγκάζει να ταλαιπωρούνται Ψυχικώς και Σωματικώς, ούτε προετοιμάζονται για να Πολεμήσουν, ούτε καθήκον τους είναι η Θυσία και της ζωής τους ακόμη για την Ελλάδα.
Αμείβονται πλουσιοπάροχα και απολαμβάνουν πολλά προνόμια όπως, αμοιβές επιτροπών, ταξίδια, υπαλλήλους κλπ.
Το Συμπέρασμα είναι Πρόδηλον!
Για να γίνεις Αξιωματικός υποφέρεις τα Πάνδεινα.
Ο Αξιωματικός είναι Υπόθεση Ατομικής Ποιότητος, κρίνεσαι συνεχώς ΆΞΙΟΣ.
Για να γίνεις “πολιτικός” αρκεί να σε “ψηφίσει” ένας αριθμός ψηφοφόρων πολιτών.
Ο “πολιτικός” είναι υπόθεση ποσότητος ψήφων.
Αρκούν μερικοί ψήφοι να μαζεύονται, ΟΧΙ διότι κάποιος έχει Αξία αλλά διότι, είναι δημοκόπος και διαθέτει πηγή χρημάτων.
Ο Λαός εκπροσωπείται στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, ΟΧΙ στην “Βουλή”, διότι στην Σ.Σ.Ε. φοιτούν Παιδιά Εργατών, Αγροτών, Οικογενειών της “Μεσαίας Τάξεως”, δέν φοιτούν Παιδιά Εφοπλιστών, Βιομηχάνων, Επιχειρηματιών.
Απεναντίας, στην “Βουλή” ΔΕΝ υπάρχουν Παιδιά Εργατών, Αγροτών αλλά “εκπρόσωποι του χρήματος”.
*Head of Hellenic Hospitality
